Watpliwe czy znajdzie sie inwalida po amputacji, ktory by juz do operacji regularnie i czesto w ciagu wielu lat nie проходил medykament interne. Dla pacjentow z chorobami naczyn to serdeczne i naczyniowe srodki. Pacjent musi otrzymywac leki i po operacji, w razie potrzeby parenteralny, a nie doustny. W zadnym wypadku nie musimy ryzykowac, nie wzmacniac naciek rany naciekami кардиального albo nerkowego pochodzenia. Na szczegolna uwage zasluguje chory na cukrzyce. Po usunieciu gangrenowych tkanek i иммобилизации (ktorej trzeba mozliwie unikac) znizkuja энергозатраты i bardzo szybko, z reguly, maleje zapotrzebowanie na insuline. Watpliwe czy znajdzie sie chory na cukrzyce, u ktorej po operacji nie pojawily sie by symptomy wyrazonej hipoglikemii, ze ograniczaja jego fizyczna aktywnosc, a takze ze pomniejszaly zadowolenie od jej. Dlatego obowiazkowo potrzebne codzienna kontrola poziomu cukru w krwi, dieta i insulina.

Profilaktyka тромбоза антикоагулянтами rowniez wymaga sie pacjentom po amputacji. Jesli pacjent do operacji przyjmuje przeciwrolujace srodki, nie ma sensu przerywac taka interne po operatywnej ingerencji. Poprzestajemy tym, ze dopuszczamy podniesienie протромбинового indeksu do poziomu 30—40 %. Amputacja z powodu okluzji tetnic nie jest dla nas, jednak, podstawa, byle zaczynac dlugotrwala interne антикоагулянтами. Prawda, jej mozna przeznaczyc z терапевтических zastanawian sie albo na wymogu naczyniowego chirurga. Dla przyspieszenia gojenia rany nie mozna dopuscic ponownego krwotoku zza przedozowalo антикоагулянтов.

W pooperacyjnym okresie w obecnej chwili praktykuja iniekcje «malych dawek гепарина» dla profilaktyki тромбоза i эмболии. Dla wygody pacjenta i personelu uwazamy za lepsze, nie patrzac na wysoki koszt, jednokrotna podskorna iniekcje гепарина.