Wreszcie pacjent po raz pierwszy po amputacji pociskal swoja izbe. Wielu chorym wydaje sie, ze owe, ze wszystkie otaczaja patrza tylko na ich kikut. To wmawia przygnebienie, niepewnosc. Pacjent gotow obalic sie przez ziemie albo szybko i niewidocznie znow wemknac sie na swoje lozko. Dlatego najpierw donosimy pacjenta na sale gimnastyczny na auto-wozku i zakrujemy nieobecna noge welnianym kocem. U pacjenta powinna byc wygodna odziez, calkiem nie obowiazkowo dres. Chorego trzeba jak najpredzej zaznajomic z tymi, kto przeniosl analogiczna operacje. Nie mozemy zadac od pacjenta regularnej podwyzki fizycznej aktywnosci. Wlasnie u pacjentow z naczyniowymi chorobami rehabilitacja przecieka na zasadzie: «Dwa wykroki, krok wstecz». Istotna obnizke fizycznej aktywnosci albo zle samopoczucie mozna odniesc na rachunek psychicznego stanu tylko wowczas, kiedy z rezonem wylacza sie obiektywne (organiczne) pogorszenie: zaklocenie gojenia rany, rozwoj infekcji, sercowo-naczyniowa niewydolnosc, zaostrzenie cukrzycy.
Dlugotrwalosc zajec lecznicza gimnastyka trzeba ustalac z uwzglednieniem fizycznych mozliwosci pacjenta. Najpierw lepiej praktykowac kilka krotkich cwiczen, ale regularnie w ciagu dnia. Nie trzeba zadac, byle pacjent zajmowal sie cala godzine — on wszystko jedno w stanie robic cwiczenia tylko 10 min, a potem caly dzien prosto siaduje i nic nie robi. Pooperacyjny okres konczy sie wczesnym protezowaniem, zaczelo ktorego mniej wiecej zbiega sie z gojeniem rany.