Nawet po duzych amputacjach, zwiazanych z przecieciem wieloliczebnych nerwow, zazywanie znieczulajacych srodkow nie musi przekraczac zwyczajne pooperacyjne dawki. Wyjatek robia pacjenci z dlugotrwalymi bolami w anamnezie i odpowiednim temu przywykaniem do medykamentow. Dla odwykania pooperacyjny okres nie pasuje. Jesli pacjent zada znieczulajace srodki czesciej zwyczajnego, to najpierw trzeba sprawdzic, czy nie przyniesie jemu ulge oslabniecie manszety albo jej zmiana, tym wiecej jesli przy czym beda ujawnione zaklocenia w gojeniu rany. Tylko po tych uscisleniach usprawedliwiono dodatkowe mianowanie znieczulajacych srodkow. U pacjentow niemlodego wieku nie trzeba ronic z widoku przygnebiajace dzialanie tych medykamentow na oddech i trawienie.

Wiele pacjentow potrzebuja седативных i psycho-farmakologicznych srodkow, ale wszystkie te medykamenty nie przy ktorych okolicznosciach nie musza maskowac poruszone gojenie rany.

Pacjenci z naczyniowymi chorobami oswoili sie otrzymywac swoja codzienna dawke nikotyny. W fazie gojenia rany i bez tego utrudniony krwiak nie musi poddawac sie pozniejszemu dzialaniu nikotyny. Doswiadczenie swiadczy, ze nawet amputacja obu konczyn nie w stanie oduczyc palacza od szkodliwego zwyczaju. Dlatego bywamy рады, jesli nam udaje sie w pooperacyjnym okresie przekonac pacjenta zmniejszyc albo tymczasowo calkiem wstrzymac uzytek nikotyny.