Другая акалічнасць дакранаецца хавання (укручвання) канца куксы. Прапаноўваецца з гэтай мэтай выкарыстаць вялікую ягадзічную цягліцу, як пры экзартикуляции. Для зачынення раны куксы без нацяжэння неабходна захаваць таксама часткі вентральных цягліц. Фіксацыя ўсечаных цягліц да касцяной куксы дапушчальная пры добрым крывацёку з тым, каб паспрабаваць процідзейнічаць грунтоўна парушанай цягліцавай раўнавазе (гл. раздзел 4.2.10.2).

Пярэдні разрэз скуры праводзяць раўналежна пахвіннаму звязку ад перадпакоя падуздышнага асцюка па кірунку да лабковага грудка. Задні разрэз праходзіць латэральна праз вялікі ражон уздоўж межы вялікай ягадзічнай цягліцы ў медыяльны бок праз якія прыводзяць цягліцы да медыяльнага боку пярэдняга разрэзу скуры. Пры разрэзе скуры адначасова рассякаюць таксама падскурную абалоніну (мал. 4.144, а— ж). Затым спыняюць крывацёк з пасудзін падскурнай абалоніны.

Далей прэпаруюць сцегнавыя пасудзіны і нервы. Спачатку апрацоўваюць артэрыю, а затым вену. Пасудзіны прашываюць двума лігатурамі з ужываннем рассасывающего матэрыялу, перавязваюць і перасякаюць. На дыстальны аддзел досыць часова накласці судзінкавы заціск. Сцегнавы нерв роўна перасякаюць на 2 гл праксімальней пахвіннага звязка. Па чарзе перасякаюць цягліцы з вентральной бакі пры сталым прыпынку крывацёку ў папярочным кірунку. Мы рассякаем іх на 1 — 2 гл дыстальней пахвіннага звязка тамака, дзе сухожильная частка яшчэ адносна вялікая і таму небяспека крывацёку малая.