Nie mamy praktycznego doswiadczenia obrobki kikuta nerwu фибриновым klejem po Martini (1988).

Nam zdaje sie mozliwa do przyjecia nastepna metodyka: znajduja nerw i bez jakiegokolwiek wyciagania jego wyrozniaja (preparuja) z otaczajacych tkanek na 3— 5 cm проксимальнее kikuta kosci. Pozniejsze preparowanie jest niecelowe. By tylko powiekszalismy powierzchnie rany i wzmacnialismy ryzyko obrazenia bocznych nerwowych galezi. Kulszowy i большеберцовый nerw zabezpieczone tetnicami, ktore przy okluzji tetnic sluza коллатералями, i z ich jest mozliwy masywny krwotok. Dlatego trzeba przewiazac konce nerwow cienka nicia, ze schodzi, calkiem nie wyciagajac przy czym nerw. Dana metoda jest podobna na operacji na ciesninach zolciowej banki. Niedoswiadczonemu chirurgowi polecamy w zamian nalozenia podwiazki przeszyc nerw, byle po przecieciu ostatniego nic nie zeskoczyla z jego. Nerw z obciazona podwiazka prosto przecinaja jednym ruchem skalpela (dcn. 4.16).

Poniewaz skorne nerwy, ze przechodza w miekkich tkankach, rowniez moga stwarzac chorobliwe невромы, pragniemy ujawnic ich obciete konce. Anatomiczne wlasciwosci skory pozwalaja wyciagnac ich na 1—3 cm i prosto rozciac ostrym skalpelem w odroznieniu od gleboko lezacych nerwow (ne. dcn. 4.90).

Przy kazdej amputacji nalezy przecinac nieobliczalne mnostwo tetnic i zyl, ale tylko nieskonczenie mala ich czesc potrzebuje chirurgicznej obrobki. Przed nami kosztuje zadanie: ze jednej strony, domagac sie zatrzymania sie krwotoku, a z innej — sprowadzic do minimum травматизацию tkanek, nie zostajac w ranie material obcego pochodzenia. I w tym wypadku wystepujemy za щадящее stosunek do tkanek. Wykorzystujemy przyrodnicza zdolnosc krwi do zwijania wskutek kompresji rany w ciagu kilku minut.