Zaproponowany Thiersch i nazwana po jego imieniu metoda zamkniecia skornych defektow rozszczepionymi galgankami cieszy sie u chirurgow duza popularnoscia. Za pomoca specjalnych aparatow, ktore wypieraly byla brzytwe, wytwarzaja pobranie cienkiej dzialki skory, ze sklada sie z dermy i сосочкового warstwy (dcn. 4.9). Za pomoca innego dostosowania takie skorne galganki przeksztalcaja na siatke, rozkroiwszy ich do dlugosci. W wyniku wychodzi tak zwany warstwowy perforowany skorny transplantat, ktory pozwala zakryc znacznie duze wedlug rozmiaru dzialki albo, odwrotnie, brac galganki z mniejszej powierzchni (ne. dcn. 2.19, а—в).

Jesli nawet normalna skora ledwie wytrzymuje mechaniczne obciazenia na kikut, to skora rozszczepionego galganka jest calkiem pozbawiona takiej wlasciwosci. W niej nie ma potowych i lojowych gruczolow, a takze sa nieobecne wszystkie rodzaje czulosci. Ale najciezej przenosi sie nieobecnosc tluszczowej podwarstwy, a wiec, waznych dla смещаемости skory kikuta naleznych tkanek. Dopuszczalnie, byle rozszczepiony galganek pokrywal tylko miekkie tkanki kikuta. Jesli ze jego ulokowac na kosc albo okostna, to nieuchronnie stwarzaja sie nader chorobliwe pekniecia i zacznie sie chroniczne zapalenie skory, dopoki kikut doswiadczy obciazenie.

Przy wszystkich krytycznych upomnieniach o zle mechaniczne wlasciwosci perforowanych galgankow i o nieobecnosc w nich czulosci zakrywac takimi galgankami defekty skory sa lepsze, anizeli powtornie robic amputacje albo nawet przesadzac wolny i кожно-мышечиый galganek za pomoca mikrochirurgicznej operacji.