W 1718 r. Heister polecal szesciu zdrowym asystentom powstrzymywac chorego przy amputacji, a ze w obecnej chwili wszystkie uczestnicza w operacji lekko obywaja sie bez takiej pomocy dzieki postepowi w анестезиологии i intensywnej internie. Nawet pacjenci w zlym ogolnym stanie maja dobre szanse pomyslnie przeniesc operacje.

Na ile malo amputacja dolnej konczyny rozni sie od innych chirurgicznych ingerencji, na tyle ze rzadko sa potrzebne w anestezji i intensywnej internie szczegolne zaradcze srodki. Jednak przedstawiciele obu stron niekiedy blednie oceniaja brzemie, sposob przeprowadzenia i dlugotrwalosc ingerencji.

Spektrum zadan wspolczesnej anestezji jest znacznie szersze, anizeli prosto walka z bolem. Anestezjolog samodzielnie albo razem z chirurgiem, a niekiedy i z innymi fachowcami ocenia операбельность pacjenta, przeznacza премедикацию i zawczasu przygotowuje inne medykamenty i krew, ktore moga понадобиться. Podczas operacji on odpowiada nie tylko za znieczulanie i za zabezpieczenie spokojnej pracy chirurga. Do, w czas i po operacji on sledzi zyciowe funkcje pacjenta i przyjmuje potrzebne przedsiewziecia dla ich podtrzymania. Tu odnosi sie, w szczegolnosci, adekwatne odszkodowanie nieuniknionej utraty plynowi. Przy operacji pacjentow z ograniczona funkcja wewnetrznych narzadow — to znaczy, wszystkich chorych z chorobami naczyn — na anestezjologa pokladly sie i inne zadania: on towarzyszy pacjenta z poczatku i do zakonczenia ingerencji, przeprowadza z chorym wyjasniajaca rozmowe do operacji i otrzymuje od jego pisemna zgode.Od chirurga anestezjolog musi otrzymac wskazana nizej informacje.