Przy dobrym odejsciu i щадящей mechanicznym obciazeniu nawet rozszczepiony skorny transplantat moze byc adekwatnym przy noszeniu pacjentem dobrze podgonionej protezy i pelnego kontaktu z miekkimi sciankami jego gilzy. Taka adaptacja lzej odbywa sie u dzieci, czym u doroslych. Jesli ze w trakcie atrofii kikuta do pozniejszych miesiecy pojawia sie mozliwosc wydalic transplantat czesciowo albo w calosci, to nia nalezy skorystac sie. To w pierwszej kolejnosci dotyczy transplantatow na dzialkach z zlym naleznym wyscielaniem, takich jak krawedzi kosci i wierzcholek kikuta. Transplantaty na podeszwie dlugi czas опороспособны tylko warunkowo, zwlaszcza jesli oni sa przesadzone na zle wyrownane zaokraglone kosci.

Powstaja problemy i na dzialkach pobrania rozszczepionego galganka. Do ich odnosza sie utworzenie келоида, podniosla czulosc do swiatla, kosmetyczna wada. Tu rowniez pojawia sie dzialka skory, u ktorej przydatnosc wytrzymywac obciazenie jest mniej wiecej obnizona. Jesli ze przekroj jest zrobiony bardzo gleboko, to stwarza sie келоидный blizna. Pojawia sie swiad, zwyzkuje czulosc do swiatla. Nie patrzac na te usterki, pobranie rozszczepionego galganka zwykle wytwarzaja wlasnie z skory kikuta, poniewaz tak wygodniej. Tym samym powieksza sie powierzchnia, ktora nie doswiadczyla pelnego obciazenia, i formuje sie zauwazalna blizna, jak gdyby pacjent i bez tego juz nie byl dosyc kaleki sama amputacja.