|
2. Dlugosc skornego galganka nie musi przekraczac dlugosc jego podstawy. Wspolzaleznosc 1:1 mozna ledwie powiekszac tylko u dzieci, ale w zaden sposob nie u doroslych (dcn. 4.3). Trzeba obawiac sie bardzo waskiej podstawy galganka, zwlaszcza w kikutach z dlugimi tylnymi galgankami. Z tego powodu tak zwane oslie ucha, ze dopuszczalnie wypinaja po stronach, przy zamknieciu rany nie wydalac, jesli przez to bedzie poruszono wspolzaleznosc 1:1.
3. W ciezkich wypadkach trzeba wskazac kierunek przekroju na powierzchni skory flamasterem. Juz istniejace blizny trzeba metkowac tak samo. Zrezygnowalismy od wykorzystania blony, ze klei sie, poniewaz ona wplywa na elastyczna skory i moze schowac stare blade pooperacyjne blizny.
4. Przy naniesieniu przekroju jednym ruchem powinny byc rozciety podskorny tluszczowy blonnik i фасция miesni, a w pewnych wypadkach ich trzeba rozkroic do samej kosci. Taki przekroj mniej травматичен, czym schodkowe rozciecie tkanek przy nieprzerwanym krwotokie. Krowopoterja zmaleje, jesli udaje sie jednym przekrojem sformowac galganek z miekkich tkanek potem zatrzymac krwotok.
5. Skore trzeba przychwytywac haczyka ми tylko w дистальных dzialach, a w проксимальных tylko wowczas, kiedy nie wychodzi dzialac bardziej шадяще. Najlepiej jak fizjologiczne haczyki wykorzystywac wlasna reke albo reke asystenta z uszczelkami z nawilzonych serwetek. Pragniemy nie rozdzielac skorne i miesniowe warstwy tkanek. Dla anatomicznego preparowania skornych i miesniowych galgankow malo podstaw. Takie preparowanie powieksza powierzchnie rany, moze zaszkodzic wazne naczynia i tym samym zwiekszyc ryzyko infekcji i pozniejszych krwotokow, martwic, zwlaszcza u pacjentow z naczyniowymi chorobami.
|