Wiertlem o srednicy 2—3 mm przeswidrowuja 4 otwory, cofnawszy sie od konca udowej kosci w przyblizeniu na 5 mm (dcn. 4.130). Trzeba unikac jakiegokolwiek przegrzania zza niebezpieczenstwa koronkowego остеомиелита. Z tegoz powodu nie mozna отслаивать okostna w проксимальном kierunku. Przez 4 otwory чрескостно przeprowadzaja nicie z materialu, ze schodzi, gruboscia 0—00. Nicie przeprowadzaja przez kwadranty miesni, ale przychwytuja szwem tylko czesciowo, byle uniknac странгуляции (dcn. 4.131; 4.132). Zawiazuja nicie tylko potem, jak sa obciazone szwy. Wszystkie wezly przeszkodza do pustki szpikowego kanalu. Byle powtornie znalezc otwory w kosci, chirurg musi posiadac dobrymi nawykami i pamiecia. W watpliwych wypadkach sa pozyteczne zagiete igly.

Po umocowaniu wszystkich miesni ich skracaja do poziomu kikuty udowej kosci, z wyjatkiem owej, ktora zostaja dla kryjowki konca kosci.

Po anatomicznych wlasciwosciach najlepiej pasuja czteroglowe miesnie, ze naprowadzaja. Ich przenosza pod koniec kikuta i kilku latwymi фасциальными szwami lacza z innymi miesniami. Zostaja 2 dren-wysysania: jeden w lozy kulszowego nerwu, drugej miedzy miesniami i podskornym blonnikiem. Oba dren toruje mozliwie проксимальнее w антеролатеральном kwadrancie i wyprowadzaja w bezposredniej bliskosci jeden do jednego, byle ulzyc zmiane manszety i odejscie.