Schematyczne dzielenie gornej konczyny na dzialy mniej wiecej znaczace, takie, ze nie maja wartosci albo nawet niepotrzebne dzis nie usprawedliwiono. Kazdy centymetr jest kosztowny, i w jakimkolwiek razie mozna protezowac, jesli chirurg sformuje kikut, odpowiedni dla protezy.

Dla dolnej konczyny действен taz zasada, prawda, za niektorymi nielicznymi, ale waznymi wyjatkami, do ktorych nas wymuszaja anatomiczna budowa i этиологические czynniki. Na oddzielnych niewielkich dzialkach musimy zmiescic poziom amputacji проксимальнее, jesli to trzeba dla zabezpieczenia zdolnosci do zycia tkanek. Porownanie z schematami bylych lat swiadczy o owe, ze bialych i szarych kleksow na nich stanelo mniej. Przyczyna polega, ze jednej strony, w zazywaniu rzetelniejsza, taka, ze uwzglednia wymagania protezowania operatywnej techniki i pozniejszym leczeniu, z innej — w postepie ortopedycznej techniki.

Bardzo szerokie, nadmiernie dlugie i булавовидные kikuty protezowac dzis w funkcjonalnym i kosmetycznym planie nawet lzej, anizeli po «klasycznych» amputacjach goleni albo biodra. Tylko tam, gdzie ortopedyczna technika jeszcze tylko zaczyna rozwijac sie, dopuszczalnie na dogadzanie protezowaniu wytwarzac amputacje na bardziej wysokim poziomie, anizeli obiektywnie trzeba, albo pragnac nie zostawac булавовидной kikuta [Bonnel i Lamoudi, Francja, 1989; Fixsen, wielka Brytania, 1993].