Pierwsze niebezpieczenstwo przedstawiaja naczynia большеберцовой kosci, ktore znajduja sie bezposrednio za kostka. To niebezpieczenstwo udaje sie zmniejszyc, jesli najpierw wyroznic dzialke przeciecia kosci, a большеберцовую i малоберцовую kosci przecinac pila (dcn. 4.71, a, by)

Powierzchnia опила musi проходить poprzeczny do osi obciazenia, na przyklad, przy genu varum w odpowiednim вальгусном polozeniu i odwrotnie.

Przy stalej podeszwie fleksji i wymieniajacych sie ddiirocc/nodcirocc taran kosc zwalniaja od miekkich tkanek. Inne niebezpieczenstwo jest zwiazane z przecieciem sciegna piety. Najlepiej jego wykonywac w polozeniu maksymalnego podeszwy zginania kikuta. Wskazujacy palec chirurga musi znajdowac sie poprzeczny nad umocowaniem sciegna piety i przeszkadzac perforacji skory. Sciegno piety tepy wyrozniaja za pomoca sondy Kocher i nozyc Cooper potem przecinaja skalpelem. Ryzyko perforacji skory jest duze w calym obwodzie апофиза kosci piety. Za pomoca stalej podeszwy fleksji staramy sie i tu wyroznic kosc piety z miekkich tkanek. Na powierzchni podeszwy to nie przedstawia szczegolnej trudnosci.

Jesli cale powiedziane przedtem udalo sie wykonac, usuwaja hemostatyczny splot i oceniaja poleganie krwiaka na полушаровидном galganku piety. Jesli przez 5 z na powierzchni przekroju galganka piety nie pojawia sie krew, to perspektywy po Wagner sa watpliwe. W takim razie trzeba przykrocic galganek piety, nie wydalajac jego w calosci. Jesli koniec kikuta nie powlokl sie skora podeszwy, to zapewnic dobra опороспособность kikuty chyba nie uda sie.

Potem okreslaja dzialki miekkich tkanek galganka piety z zlym krwiakiem. Sa brany pod uwaga pozostalosci malych miesni stopy i брадитрофные tkanki, na przyklad dlugie sciegna i апоневрозы.