Przy wrodzonym brzydactwie albo po amputacji u dzieci konce sa wieksze - i малоберцовой kosci zaciesniaja na tyle, ze moze stac sie perforacja miekkich tkanek. Celowe w tym wypadku skracanie obu kosci nie usuwa niebezpieczenstwa recydywy w trakcie pozniejszego wzrostu. Wolna przesiadka glowki малоберцовой kosci razem ze strefa wzrostu do szpikowego kanalu большеберцовой kosci po E.Marguardt polepsza опороспособность konca kikuta i uprzedza recydywe. W sprzyjajacych wypadkach zachowuje sie funkcja strefy wzrostu малоберцовой kosci, ze sprzyja wzrostu большеберцовой kosci do dlugosci (ne. dcn. 2.40).

Technika przeprowadzenia operacji

1. Przekroj skory nad glowka малоберцовой kosci robia na 2—3 cm проксимальнее диафиза tej kosci. Przy щадящем stosunku do miekkich tkanek, zwlaszcza do малоберцовому nerwu, wyluskuja glowke малоберцовой kosci z czescia диафиза. Proksymal'nyj koniec glowki trzeba wygladzic rownolegle strefie wzrostu.

2. Wytwarzaja preparowanie koncowego dzialu kikuta i wykrawaja dlugi tylny мышечный galganek. Skracaja kikuty большеберцового i малоберцового nerwow. Bol'szebercowuju kosc przecinaja w poprzek, ale ze вентральной strony nie zaokraglaja. Kosc przepilowuja na owym poziomie, gdzie mozna rozmiescic glowke малоберцовой kosci i bez napinania okryc jej dlugim tylnym galgankiem.

3. Potem przygotowuja диафиз малобердовой kosci. W calosci wydalaja okostna. Szpikowy kanal большеберцовой kosci zwalniaja od zawartosci odpowiednio do o диафиза малоберцовой kosci srednicy. Potem transplantat przeprowadzaja do szpikowego kanalu большеберцовой kosci. Utrwalac jego materialem obcego pochodzenia nie trzeba. Rozpuszczaja hemostatyczny splot, ustalaja dren-wysysanie, nakladaja szwow na skore.