Technika amputacji, ze oddaje sie przewaga nami, przewiduje wykrawanie dlugiego tylnego galganka. Jej po raz pierwszy zaproponowal Verduyn (1695) (dcn. 4.84), ale w obecnej chwili ona nazywa sie amputacja po Burgess, ktory sprzyjal powszechnemu wdrozeniu danej metody zaczynajac z 1967 r. Ten sposob amputacji jest przydatny dla usuniecia konczynie po jakimkolwiek swiadczeniu, wlaczajac pacjentow z chorobami naczyn.

Zasada operacji przewiduje ksztaltowanie dlugiego tylnego мышечного galganka, ktory przenosza naprzod na rzetelnie zaokraglony koniec kikuta большеберцовой kosci i zszywaja z bardzo krotkim przednim galgankiem. Wszyta rana ma poprzeczny kierunek blizny i znajduje sie poza strefa obciazenia. Obciazenie na koniec kikuta nie naprowadza dlatego do rozciagania pooperacyjnej blizny do stron i wylacza jego kompresje. W tym, jak nam nadarza, polega jeszcze jedna przewaga danej techniki w porownaniu z metodami, w ktorych plaszczyzna rany проходит poprzeczny albo сагиттально nad koncem kikuta. My, jednak, gotowi zmieniac kierunek przekroju, jesli to pozwoli wygrac w dlugosci. U pacjentow z chorobami naczyn zwykle zostajemy kikut большеберцовой kosci dlugoscia w 12— 13 cm, jesli nie wymuszone poprzestawac krotsza.

Podczas operacji pacjent lezy na grzbiecie. Kolanowy staw nakrywaja operacyjna bielizna tak, by on zostawal ruchliwym. W podkolanowy dolek podkladaja gruba poduszke, a pozniej taka sama poduszke — pod kikut. Przedni przekroj skory robia od mass mediow krawedzi большеберцовой kosci w kierunku do lateralnej krawedzi малоберцовой. Dlugosc przedniego galganka sklada tylko 1—2 cm, tylny мягкотканый galganek musi miec dlugosc 13—15 cm przy przeciagu kikuta большеберцовой kosci 12 cm i w przyblizeniu odpowiadac konturowi lydki miesnia (dcn. 4.85).